22790308_1521617797917306_759803391_o

Traditionele Clubavond 16/11/17

Voor deze nieuwe-oude activiteit verzamelde het schoonste volk van Damiaanplein 1 zich in het zaaltje achteraan café ’t Vervolg. We zouden deze avond een clubavond à la clubcodex doen, iets tussen een caféavond en een cantus zeg maar. Een avond waar het bier in de eerste plaats dient om de gesprekspartners van afdoende speeksel te voorzien, opdat ze geen droge keel krijgen van de uitgebreide colloquia. Ik zou dan nu een zinsbeeld over het goudgele gerstenat kunnen afsteken, maar de schachtencatalogus leerde ons dat de schachten tegenwoordig enkel nog Kasteelbier Rouge drinken! Stella is hen blijkbaar te min, voor Jack-Op zijn ze nog niet volwassen genoeg… U denkt misschien dat ik nogal vrijelijk oordeel over een zo uitgebreide, en vooral ook frisse schachtenbak, maar deze clubavond stond nu eenmaal in het teken van het peter-meter keuzeproces; en net zoals bij de slager mag het best wat meer zijn. Daartegenover denk

img_20171109_002729-animation

Cantorenconvent 8-11-17

O vrij studentenheerlijkheid, ik heb u weer gevonden; Niet op minnetochten wijd en zijd, maar elders bij d’avondstonde, Ik zocht de waarheid al lange tijd, als ’t ware zo vermomde; En zoeken zal toch slechts met vleit, opdat de lust verstomde.   Ik zocht u aan de langste toog, en ook in studentenhoven, Al volgend iedere Dijle-boog, en wandelde zo bijna weg uit Loven; En zelfs bij al die verbonden Hoog-, zag ik men u naam beroven; Och, ’t is misschien een triest betoog, maar u moet me toch geloven.   ’t Was pas toen in Heverlee, voorbij Sint Jozef gekomen, Dat de zang mijn grijze hart doorsnee, en de slag ervan hernomen; Dus juich ik uit: hoezee, gij-al hebt mij de droefheid benomen, Nu zingt eeuwig met ons mee, opdat Leuven ’t nooit bekome!   U leest het goed, liefste student, het was Cantorenconvent, wat is dat toch steeds

22790308_1521617797917306_759803391_o

Caféhangen en Cinema Kijken 1/11/17

Eerwaarde confraters, u bent allen ongetwijfeld en zonder uitzondering in uw leven reeds een onnoemelijk aantal keer lastig gevallen met de vraag: ‘awel, krijgt ge de vakantie een beetje vol?’, of ook ‘mist ge het school niet al een beetje?’. Wel, het antwoord is steeds het evenzeer eenduidige en ondeelbare ‘nee, nonk, ik verveel me nog niet’. Wanneer zou u zich ook kunnen vervelen als u kan ‘caféhangen’ met Gaudia, en daarbovenop ook nog eens kan ‘cinema kijken’ met die zelfde commilito’s? (Daar ik het gevoel heb dat wij, u –de lezer- en ik –de auteur-, elkaar in de afgelopen maanden zeer goed hebben leren kennen, zou ik u graag voor de rest van dit verhaal aanspreken als ‘vriendjes’.) Als één van de vroegste Gaudia activiteiten ooit, stonden uw senior en ik paraat om 17u36 aan de Tamu Pool Fiction in het Kinepoliscomplex. Enkele minuten later kwam dr. Ir. quaestor

img_20171026_002835

Mystery Rolling 25/10/17

Steven Janssen en Pieter-Jan Steelant voorzagen jaren geleden de wetenschappelijke gemeenschap van de eerste eenduidige definitie voor het genus Homo Studentsis: ‘Wie hier nooit een rolling maakte, wie niet elke kroeg goed kent, wie niet fier een lint wou dragen, was in Leuven geen student.’ Al dus zet studentikoze club Gaudia zich elke woensdag opnieuw in voor de bescherming en instandhouding van deze bedreigde diersoort. Voor u stond deze week op het programma: één heuse rolling. Met het vertrek in staminee ’t Vervolg is er natuurlijk een vertrouwd gevoel gemoeid. Dit echter, konden we niet zomaar laten gebeuren op een Mystery Rolling. Om aan die tweede voorwaarde tot knapenschap* te voldoen moesten we nu eenmaal elke kroeg leren kennen. We zouden dus van het geplaveide pad afwijken en eindigen in cafés waar zelfs Geert Noels zou langsgaan –plaatsen dus waar studenten eigenlijk niet thuis horen. Het medium ter verwezenlijking van

22790308_1521617797917306_759803391_o

Clubavond 18/10/17

Beste lezertjes, Het is officieel: clubavonden zijn weer hip. De studentikoze Leuvenaar zakte woensdag naar gezonde en geestesverruimde gewoonte af naar ’t Vervolg, voor een activiteit die, anders dan sommige andere op dezelfde dag, niet door de politie uit elkaar moest worden geslagen. Waarover heb ik het? De openluchtcantus van het SK natuurlijk. Voor zij die wel degelijk waarde hechten aan plezier in stijl, zal er natuurlijk altijd Gaudia zijn. We maakten er een gezellige avond van aan onze overvolle tafel. Opvallend was wel het aantal wetenschapsstudenten, wat Malle spontaan inspireerde tot het bovenhalen van het notoire ‘Lied der Gaudianen’. De avond sloten we, naar goede gewoonte, later dan gepland af. Volgende week zou dat ook wel eens kunnen gebeuren, want dan gaan we op mystery-rolling. Kom je mee met ons op kroegikoos avontuur? Kom dan om 21u naar ’t Vervolg, ideaal om na te genieten van de 24 urenloop!

img_20171012_002529

Kennismakingscantus 11/10/17

Gezegend zijn zij die leren, hun leven lang, want zij nemen de woorden van J. Dewey te hart: Leren is een sociaal proces. Leren is groei. Leren is niet een voorbereiding op het leven, maar het leven zelf. Tweewerf gezegend zijn zij die het in vriendschap doen. En driewerf gezegend zijn zij die het doen aan onze clubdis. De kennismakingscantus zag weer vele nieuwe gezichten aan onze tafel. En niet alleen daar: in de schachtenbak verwelkomden we Karen en Kimberly. Echter; we kregen niet enkel schone, nieuwe gezichten te kijk. We zagen ook onze Senior zijn ergste kant: niet alleen vroeg hij ons My Bonnie aan te heffen, wat een wenkbrauwfronsende gebeurtenis is an sich, hij verzocht ons er daarbovenop ook nog eens te gesticuleren bij het zingen van iedere b. Foei! Dat de senior onfeilbaar is staat dan ook niet in de clubcodex. De schachten daarentegen zetten wel hun beste

studenten-aan-de-haven

Stadsspel 4/10/17

Groet! Een olijk spel en een goede avond in woorden bevatten is als het Gaudeamus Igitur op Lerkeveld: het juiste ritme zal men er nooit vinden. Daarom, en niet omdat ik zelf niet aanwezig was, heb ik enkele studentikoze schetsen vergaard, welke u de sfeer van deze avond mede zullen doen ervaren. Rolders op spel, onbekend, ca. 2017, olie op doek. Dit doek toont een groep studenten, ook wel rolders genoemd, op tocht langsheen de haven van Leuven. De Leuvense haven kent reeds enige jaren een fervente bouwwoede, waarbij men echter niet vergeet om eveneens reeds bestaande en historische elementen op te nemen in deze nieuwbouwen; denkt u bijvoorbeeld aan sigarenfabriek Vanderelst, welke nu dienst doet als kantoor en winkelruimte. Dit beeld kan dan ook doen denken aan traditioneel studentikoze verenigingen, zoals het afgebeelde Gaudia, welke steeds heden en verleden plachten te verzoenen. In de verte ziet men als thuishaven

22254684_1788503371190834_2359917555629098291_o

Welkom-terug-clubavond 27/9/17

Leuven, schone stad, Wenen aan de Dijle, Venetië van het lage land. Ieder jaar weder slaagt gij erin uw studenten-minnaars en –minnaressen te ontlokken aan hun moeder’s boezem en hun een ongekende wereld te ontsluiten. Voor zij die niet eerder een zo waarlijke schoonheid aanschouwden keert de jonge wulpsheid van de eeuwenoude stad hun harte -‘ste buiten. Voor de doorzomerde studenten, voor welken het exaam niet alleen een vooruitzicht, maar ook een herinnering is, is het niet de ontdekking van een nieuwe alma mater, maar wel de herontdekking van kleine kroegen en grootse vrienden waarin de septembervreugd vervat zit. Wanneer al deze studenten, oud en jong, zich verzamelen in een gelaglokaal, leeft de vreugde als in de ogen van kinderen met Kerst. En dan, als de aantrekking van het jolijt ongeëvenaard blijkt, hebben zij geen genoegen aan één tafel, maar eisen zij een bierhal voor hun septemberfeest. Alwaar, onder kaarsenlicht

21908690_1494850150594071_1939590476_o

Openingscantus 20/9/17

Wat een avond, wat     een    avond. De schoonste studenten uit heel Vlaanderen dromden samen in ’t Vervolg voor Gaudia’s openingscantus. Vertegenwoordigers van verschillende Leuvense verenigingen en zelfs een delegatie uit Gent vervoegden ons voor een krachtige cantus. Alles zat goed: de zuiverheid van zang, de amicale atmosfeer en het bruisen van het bier. Jammer enkel dat er nog steeds geen airco in het zaaltje is. Niet getreurd: uw Servus Ab Actis volgde ooit twee ingenieursvakken en kreeg zowaar de verluchting aan de praat. Deze verwezenlijking werd terstond gevierd met een streepje livemuziek door de eeuwige meerwaardes van Cluster. Het corpus van de cantus was doorspekt met sappige herinneringen aan het afgelopen jaar. En daar de geschiedenis zich steeds herhaalt, zijn het eveneens sappige vooruitzichten. Vooruitzichten, niet naar een gewoon werkingsjaar, maar naar een lustrumjaar. Gaudia’s derde lustrum is aldus ingezet. Het pièce de resistance van deze opening? Ons eigen heiligenrelikwie!

Woensdag 22 maart: Lezingen

Beste broeders der Gaudiaanse bloede, Laat ik beginnen op een trieste noot: na mijn noeste secretarisskills die toegewijd werden aan mijn prachtige puzzelpagina, heb ik nog geen inzendingen gekregen. Dit raakt mij tot in het binnenste van mijn studentikoze ziel, dus vergeef mij als de rest van het verslag hier en daar een deprimerende noot bevat. U weet hoe u mij kan opvrolijken, beste Gaudianen, dus wilt u volgende keer een vrolijker verslag lezen, dan weet u wat u te doen staat: puzzelen!   Het weer buiten wordt langzaam beter, de zon schijnt steeds prominenter en het kwik begint te stijgen, zij het frivool en schuchter. Helaas kan de zon de wolken in mijn binnenste niet verdrijven: een donkere schaduw blijft hangen over mijn gemoedstoestand. Het is met teneergeslagen hoofd dat ik mij naar het Maria-Theresiacollege begeef, een halfuur te laat, want uit bed geraken lukt me nog nauwelijks de

dsc_0502

Woensdag 15 februari: Openingscantus

De Studenticus Lovaniensis is een schuchter en vreesachtig beestje. Hij leeft in duidelijke cycli, waarin hij zich afwisselend dapper en balorig gedraagt om zich te mengen onder zijn soortgenoten, dan weer in stilte terugtrekt om een onzekere winterslaap te houden. Deze twee toestanden, die door experts Semester Lovaniensis en Examens Academicus worden genoemd, wisselen zich ongeveer halfjaarlijks af en eindigen vaak abrupt, waardoor er weinig tijd voor gewenning optreedt. Sinds vorig jaar mengde ik mij onder deze individuen, om hen van dichtbij en in hun natuurlijke habitat te kunnen bestuderen. Ik verdiepte mij in hun rituelen en gebruiken, om zo fijn mogelijk te passen binnen hun rangen. Alleen op die manier, van binnenuit, is het mogelijk de Studenticus Lovaniensis te leren kennen, daar zij zich meestal terugtrekken voor zij die hen agressief en zonder nuance benaderen. Hieronder vindt u een fragment uit mijn dagboek terug. Hopelijk biedt het een waarheidsgetrouwe